Τα παιδιά αυτά ονομάζονται Indigo και θεωρούνται πιο ευαίσθητα από τα σημερινά ενώ σταδιακά θα υπάρχει και αλλαγή στο DNA. Όλα αυτά φαίνονται ενδιαφέροντα και θα το ψάξω περισσότερο. Προσοχή, το θέμα δεν είναι μεταφυσικό ή καμιά συνομωσία αλλά γίνονται πολλές έρευνες. More details: Skepdic.gr & Wikipedia

Σε αυτό το σημείο πρέπει να μελετήσουμε τις κατηγορίες των εννοιών. Διαχωρίζονται σε 2 βασικές κατηγορίες, αφού οι πολύπλοκες είναι προιόν των εννοιών.

Απλές (ή ορθές) έννοιες μπορούν να οριστούν οι έννοιες που λειτουργούν υπέρ μια σωστής λειτουργικής κοινωνίας. Είναι τα θεμέλια της οργάνωσης, της διοίκησης και της λειτουργίας του ανθρώπου και της κοινωνίας. Δεν χρειάζεται να αναλυθεί κάθε μία έννοια χωριστά, αφού ένας σκεπτόμενος άνθρωπος μπορεί να αποδώσει έναν σύντομο ορισμό για κάθε μια από αυτές.

Παράδοξες (ή ανορθόδοξες) έννοιες μπορούν να οριστούν οι έννοιες που λειτουργούν κατά μιας σωστής λειτουργικής κοινωνίας. Οι έννοιες αυτές δημιουργήθηκαν με βάση το ατομικό συμφέρον, δλδ το κέρδος, την ισχύ, την ανωτερότητα και την απληστία. Δεν προάγουν την σωστή λειτουργία της κοινωνίας αλλά την λειτουργία επιβολής ένος ατόμου πάνω άλλα άτομα.

Ένα παράδειγμα για την λειτουγία και χρήση των εννοιών είναι η εξής: ένα άτομο σε μια χριστιανική οικόγενεια, θα αποκτήσει το νόημα της έννοιας Θρησκεία. Σε μια μη χριστιανική οικογένεια, θα αποκτήσει την έννοια Αθρησκεία ή Επιστήμη. Αυτό φυσικά δεν είναι απόλυτο, είναι όμως πολύ συχνό. Μπορούμε να το παρατηρήσουμε καλύτερα μελετώντας τις πολιτικές πεπειθήσεις μιας οικόγενειας. Αριστεροί βγαίνουν από αριστερές οικογένειες και δεξιοί από δεξιές οικογένειες. Ή, μη πολιτικοποιημένοι από μη πολιτικοποιημένες οικογένειες. Από την οικογένεια ξεκινά η διαμόρφωση αυτών των εννοιών και αν και ποιές θα διοχετεύθουν στο νέο μέλος. Μετά έρχεται το σχολείο για να αναπτύξει τις ήδη υπάρχουσες ή να καθιερώσει και νέες έννοιες. Την ίδια επιρροή έχουν και τα άτομα του φιλικού περιβάλλοντος. Και τέλος, ακολουθούν τα ΜΜΕ, τα βιβλία, το ίντερνετ κτλ κτλ. Στο τέλος αυτής της διαμόρφωσης κάποιες έννοιες επικρατούν, κάποιες όχι. Συνήθως οι έννοιες δεν ανακατεύονται μεταξύ τους, όχι τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό. Ο αριθμός αυτών των εννοιών αυξάνεται όσο ο άνθρωπος μεγαλώνει. Οι έννοιες που συναντά γίνονται πιο πολύπλοκες: Δημοκρατία, Κόμμα, Περιβαλλοντική Συνείδηση, Φονταμενταλισμός, Σοσιαλισμός, Φιλοσοφία, Ολοκληρωτικό Καθεστώς και άλλα. Οι περισσότερες πολύπλοκες έννοιες είναι στην πραγματικότητα συνδυασμοί απλών ή παράδοξων εννοιών. Για παράδειγμα Δημοκρατία είναι μία έννοια που προκύπτει από τον συνδυασμό Ελευθερία + Σκέψη. Φονταμενταλισμός από τον συνδυασμό Θρησκεία + Μίσος. Όσο πιο σύνθετη η έννοια, τόσο ο άνθρωπος μπορεί να χαθεί μέσα στην ερμηνεία της. Σε τέτοιο σημείο ώστε ο άνθρωπος να μην χρησιμοποιεί την έννοια αλλά η έννοια να καταβροχθίζει τον άνθρωπο, να τον απομυζεί και τελικά να τον ενσωματώνει η ίδια η έννοια. Στο τέλος αυτής της διαδικασίας, ο άνθρωπος πλέον γεννιέται μέσα από την ίδια την έννοια. Ακούγεται δυσνόητο αλλά αυτή ακριβώς είναι η διαδικασία. Πάρτε για παράδειγμα έναν πιστό οποιασδήποτε θρησκείας. Ένα παιδί γεννιέται, βαφτίζεται, μεγαλώνει με τα θρησκευτικά πρότυπα, μαθαίνει τους νόμους και τους κανόνες της θρησκείας του, ασχολείται με αυτή, παρακολουθεί τα κυρηγματά της και απολουθεί έναν τρόπο ζωής συνηφασμένο με την θρησκεία του. Στην περίπτωση που αναφέρω, η έννοια έχει απορροφήσει τον άνθρωπο. Και αυτό γίνεται γιατί στην συγκεκριμένη περίπτωση, ο άνθρωπος αυτός, ή πιο συγκεκριμένα, το παιδί αυτό δεν έχει επεξεργαστεί ποτέ την έννοια Πίστη (δλδ Θρησκεία + Σκέψη). Στην ηλικία που ενσωματώθηκε αυτόματα στην έννοια αυτή, δεν ήταν σε θέσει να κάνει κάτι πολύ βασικό. Να επεξεργαστεί και να επιλέξει. Αυτό μπορεί να γίνει μετά από κάποια ηλικία π.χ. 16 ή 18 χρονών, όταν θα υπάρχει δυνατότητα κρίσης μέσω της μόρφωσής του.

Το ίδιο ισχύει πάνω κάτω για όλες τις έννοιες, απλές, παράδοξες και πολύπλοκες. Σε ένα παιδί (δλδ ένα νέο άτομο σε μια κοινωνία), μπορεί να χτιστούν τα θεμέλια για την κατανόηση των εννοιών ώστε να είναι λειτουργικό μέσα στην κοινωνία. Ξεκινώντας με τις απλές έννοιες, μπαίνουν οι βάσεις για την κατανόηση του χώρου στο οποίο βρίσκεται. Χώρος είναι το σπίτι, η γειτονιά, το σχολείο, η κοινωνία.

Κάθε άτομο λοιπόν χρησιμοποιεί μια πληθώρα εννοιών στην ζωή του. Όπως είπα και πιο πριν όμως, κατά την διάρκεια της μόρφωσής του και της ένταξής του στην κοινωνία, ενδέχεται να συναντήσει έννοιες που δεν συμβαδίζουν με την λειτουργία της. Αυτές οι έννοιες πολλές φορές «κληρονομούνται» από την οικογένεια πολύ πρόωρα στην ηλικία ενός ατόμου και, καθώς περνούν τα χρόνια, γίνονται οικείες. Αν οι γονείς είναι ξενοφοβικοί, το παιδί συνήθως «κληρονομεί» και αφομοιώνει αυτή την έννοια, την οποία αργότερα χρησιμοποιεί στο σχολείο, είτε για να διαλέξει τους φίλους του, είτε για να φερθεί άσχημα σε άτομα που δεν ανήκουν στο περιβάλλον του. Ένας λευκός θα χλευάσει έναν μαύρο και το αντίθετο.

Θεωρητικά, είναι καθήκον του εκπαιδευτικού συστήματος να κάνει αντιληπτή στους μαθητές την διαφορά των εννοιών, τον ρόλο της ύπαρξής τους και την αποφυγή εκείνων που δρουν αρνητικά για την κοινωνία. Τον ίδιο ρόλο θα έπρεπε να παίρνει πάντα και η οικογένεια, διαφορετικά ένα παιδί γίνεται όχι μόνο φερέφωνο των γονιών του αλλά και αυτόματα μετατρέπεται σε υποστηρικτή μιας παράδοξης έννοιας. Αυτό ακριβώς γίνεται όταν η έννοια ενσωματώνεται σε ένα μη σκεπτικό άτομο, λόγω ηλικίας. Όταν αργότερα το παιδί ενηλικιώνεται, διατηρεί τις έννοιες που συνάντησε στο παρελθόν και τις χρησιμοποιεί καθ’όλη την διάρκεια της ζωής του.

Σε αυτό το blog θέλω να καταγράψω τις σκέψεις μου γύρω από αυτά που με προβληματίζουν. Σκέψεις για την πολιτική, την κοινωνία, το περιβάλλον, τον άνθρωπο σε τελική ανάλυση. Ο πιό απλός τρόπος για να σκέφτεσαι είναι να μελετάς και να επεξεργάζεσαι δεδομένα. Αν δεν κάνεις αυτά τα δύο, δεν σκέφτεσαι, απλά υπάρχεις. Σκέφτομαι άρα υπάρχω και υπάρχω γιατί σκέφτομαι δεν είναι καθόλου το ίδιο. Μπορείς να υπάρχεις και να μην κάνεις τίποτα, μπορείς να σκέφτεσαι και να δημιουργείς. Για να λειτουργήσει σωστά αυτή η φράση, πρέπει και οι δύο έννοιες να λειτουργούν εναρμονισμένες, συγχρονισμένες. Εγώ υπάρχω γιατί σκέφτομαι, γιατί αντιδρώ. Το θέμα είναι αν υπάρχω, δλδ αν στον κόσμο σήμερα είμαι ένας άνθρωπος προβληματισμένος ή ένας άνθρωπος με ικανότητα σκέψης αλλά χωρίς επεξεργασία πληροφοριών. Θα το δούμε στην πορεία αυτό…